پرواز در هواي خيال تو ديدني ست
حرفي بزن که موج صدايت شنيدني ست
شعر زلال جوشش احساس هاي من
از موج دلنشين کلام تو چيدني ست
يک قطره عشق کنج دلم را گرفته است
اين قطره هم به شوق نگاهت چکيدني ست
خم شد- شکست پشت دل نازکم ولي
بار غمت ـ عزيز تر از جان ـ کشيدني ست
من در فضاي خلوت تو خيمه مي زنم
طعم صداي خلوت پاکت چشيدني ست
تا اوج ، راهي ام به تماشاي من بيا
با بالهاي عشق تو پرواز ديدني ست...

خيانت تنها اين نيست كه شب را با ديگري بگذراني ...

خيانت ميتواند دروغ دوست داشتن باشد!
 خيانت تنها اين نيست كه دستت را در خفا در دست ديگري بگذاري ...
 خيانت ميتواند جاري كردن اشك بر ديدگان معصومي باشد!!!

تو کيستي که من اينگونه ، بي تو بي تابم؟
شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

تو چيستي که من از موج هر تبسم تو
بسان قايق ، سر گشته ، روي گردابم

تو در کدام سحر ، بر کدام اسب سپيد ؟
تو را کدام خدا ؟
تو از کدام جهان ؟
تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟
تو در کدام چمن ، همره کدام نسيم ؟
تو از کدام سبو ؟

من اگر اشک به دادم نرسدمي شکنم

اگر از تــــــــــــو يادي نکنـم مي شکنم

اگـر از هجــــــر تو آهـــــــــــــي نکشم

تک و تنهـــــــــا به خـــــــدا مي شکنم

با یه قامت شکسته،

با نگاهی مات و خسته ،

سرشو برده تو شونش ،

یه نفر تنها نشسته،

توی تنهائیش یه درده ،

جای پای قلبی سرده،

گل سرخی بوده اما ،

دیگه پژمرده و زرده ،

فارغ از دیروز و فرداش ،

غرقه تو دریای درداش ،

حسرتش یه عشق نابه ،

که وفا کنه به عهداش .

شاید این اخرین پست من باشه.دوباره دارم ...

حال که ديوانه شدم آمدي ؟         رانده ز هر خانه شدم آمدي؟

حال که از دست غمت روز و شب       ساکن ميخانه شدم آمدي؟

حال که از عشق رخت در جهان          شهره به افسانه شدم آمدي؟

حال که ار ميکده از سوز دل                همدم پيمانه شدم آمدي؟

 یک نفر از کوچه ی ما عشق را دزدیده است
این خبر درکوچه های شهر ما پیچیده است

دوره گردی در خیابانها محبت می فروخت
گوئیا او هم بساط خویش را برچیده است

عاشقی می گفت روزی روزگاران قدیم
عشق را از غنچه های کوچه باغی چیده است

عشق بازی در خیابان مطلقا ممنوع شد
عابری این تابلو را دورمیدان دیده است

یک چراغ قرمز از دیروز قرمز مانده است
چشمکش را هیز چشمی خیره سر دزدیده است

می روم از شهر این دل سنگهای کور دل
یک نفر بر ریش ما دل ریشها خندیده است

کوله بارش را برداشت

در برابر لبخند پراز پرسش من

سکوت !

تقاص همه سالهاي رنج

و من

به وضوح در چشمانش ديدم

که طرح ديگري از سرنوشت

بر پيکر زندگي اش

ريخته مي شود...

مي خواهم

ميهمان کنم تورا

               بي زمان

                       با هدف

و شامگاه

تورا مي کشم!

و هرروز را

با نوشيدن يک جام از لب تو

آغاز مي کنم

          تـــا

اين چنين

          در وجودم زنده باشي.